Ο ανθελληνισμός των BILD & CSU σε όλο του το μεγαλείο

Ο ανθελληνισμός των BILD & CSU
Ο ανθελληνισμός των BILD & CSU

Προσπάθεια ανάλυσης προπαγανδιστικού κειμένου για το Ελληνικό Σχολείο Μονάχου

Κατά την προσφιλή της συνήθεια, η BILD βρήκε πρόσφορο έδαφος για να μπολιάσει με νέο δηλητήριο τις ελλογερμανικές σχέσεις. Συνεργός της, αυτή τη φορά, ο Βαυαρός βουλευτής των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), του αδελφού κόμματος της Ν.Δ., Robert Brannekämper. Μήλος της έριδος; Το πολύπαθο οικόπεδο στην περιοχή Berg am Laim του Μονάχου

Συγκεκριμένα: Στις 26.05.2017 δημοσιεύτηκε στη λαϊκίστικη εφημερίδα άρθρο με τον τίτλο: „Beim Zeus! Hier baut Griechenland eine Schule“ και τον υπέρτιτλο „SEIT 16 JAHREN!“. Μετάφραση: «Στον Δία! Εδώ χτίζει η Ελλάδα ένα σχολείο – ΕΔΩ ΚΑΙ 16 ΧΡΟΝΙΑ!».

Αμέσως μετά τον τίτλο φιγουράρει μια φωτογραφία του Markus Hannich που τραβήχτηκε πέρυσι το καλοκαίρι και η οποία επουδενί αναπαριστά την υπάρχουσα μορφή του κτιρίου.

Ακολουθεί η λεζάντα: „Seit vorigem Sommer stehen die Betonpfeiler der griechischen Schule in Berg am Laim. Der Bau ist erdbebensicher nach griechischen Vorschriften gebaut“. Ελεύθερη μετάφραση: «Το περασμένο καλοκαίρι, το ελληνικό σχολείο στο Berg am Laim βρισκόταν ακόμα στα μπετά . Το κτίριο είναι αντισεισμικό, χτισμένο σύμφωνα με τους ελληνικούς κανονισμούς.

Αυτή είναι η τωρινή εικόνα του κτιρίου που μαρτυράει την εξέλιξη των εργασιών. Copyrights: Jopa-News

Ελληνικό Σχολείο Μονάχου

Το ενυπόγραφο άρθρο του Wolfgang Ranft ξεκινά το εισαγωγικό κείμενο (lead text) με τη φράση „Beton, Stahl, sonst nichts. Das ist die griechische Ruine von Berg am Laim“, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο στον αναγνώστη να δει με επιείκεια το θέμα.

Λαμβάνει την πληροφορία ότι πρόκειται για ένα ελληνικό ερείπιο από ατσάλι και μπετόν. Τίποτα άλλο (πιστή μετάφραση).

Ακολουθεί η βαρύγδουπη στάση του Robert Brannekämper: „Es ist tragisch. Eine Katastrophe“. Η μετάφραση περιττεύει, ο βουλευτής χρησιμοποιεί, τυχαία ή μη, λέξεις με ελληνικές ρίζες.

Ακολουθεί το κύριο μέρος του ρεπορτάζ. Υπενθυμίζεται στον αναγνώστη ότι η προσπάθεια ανέγερσης του κτιρίου διήρκησε 16 χρόνια. Έπεται πικρόχολο σχόλιο του γράφοντος: «Με την προσπάθεια έμεινε (η Ελλάδα)». Αυθεντική ρήση: „Bislang blieb‘s beim Versuch“.

Εν συνεχεία γίνεται μια χρονολογική, επιδερμική, αναφορά στα καθέκαστα, όπου μαθαίνουμε ότι ο εν λόγω βουλευτής εν αρχής χαιρέτισε την πώληση του οικοπέδου στην ελληνική κυβέρνηση έναντι του ποσού των 2 εκατομμυρίων το 2001, όντας ο ίδιος τότε Δημοτικός Σύμβουλος. Αναίρεσε αναγκαστικά τη στάση του λόγω της κωλυσιεργίας.

Έπειτα, η φυλλάδα αναφέρεται στους υπαίτιους, κάνοντας συνεχώς χρήση του γενικευμένου όρου „Die Griechen“, δηλ. «Οι Έλληνες», στοχοποιώντας έναν ολόκληρο το λαό.

Σύμφωνα λοιπόν με την BILD, ενώ το μισοτελειωμένο γιαπί (der halbfertige Rohbau) σαπίζει (verottet), οι Έλληνες αρνούνται να παραδώσουν το οικόπεδο (Land) στην πόλη, η οποία πλέον έχει κάθε νομικό δικαίωμα επ’ αυτού.

Στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε η πρώτη πράξη του «δράματος». Κι εφόσον στο νου του Γερμανού πολίτη αποκρυσταλλώθηκε ή επιβεβαιώθηκε η εικόνα του αργόσχολου Έλληνα που καταχράται την καλή διάθεση των Ευρωπαίων που πάντα δίνουν ευκαιρίες. Εν τέλει αποτυγχάνει να φανεί αντάξιος της εμπιστοσύνης τους.

Έτσι, το έντυπο που διαβάζεται καθημερινά από 1,5 εκατομμύρια πολίτες, περνά στη δεύτερη πράξη, στη διαδικασία θυματοποίησης. Κι ενώ οι θύτες είναι λίγοι και συγκριμένοι: Οι «τεμπέληδες και μπαγαμπόντηδες» Έλληνες, τα θύματα της «κουτοπονηριάς» τους είναι πολλά και παντού.

Στη λίστα αυτών, κοντά στον προαναφερθέντα δεξιό πολιτικό Robert Brannekämper, ο οποίος ήταν υπέρ των Ελλήνων αλλά εξαπατήθηκε και άλλαξε γνώμη, έρχεται να προστεθεί o αδικημένος ΔΣ του Μονάχου Axel Markwart που παρακολουθεί απελπισμένος (verzweifelt) τα γεγονότα και σχολιάζει: „Wir sind Eigentümer, werden aber nicht Besitzer“ (είμαστε ιδιοκτήτες, αλλά όχι κάτοχοι).

Εδώ πλέον, ο «τραγικός ποιητής» Wolfgang Ranft εισάγει ως είθισται τον χορό, αποτελούμενος από τους κατοίκους της περιοχής, η οποία παραλύει από τη στασιμότητα („Der Stillstand lähmt den ganzen Stadtteil“).

Το ρόλο της κορυφαίας του χορού ενσαρκώνει ο ίδιος ο Robert Brannekämper, οποίος επισημαίνει πως «το ελληνικό ερείπιο» πρέπει να γκρεμιστεί και να χτιστεί ένα γερμανικό δημοτικό σχολείο για τους 1.000 μαθητές της περιοχής, που παραμένουν τρόπο τινά «άστεγοι».

Ως απομηχανής Θεά εμφανίζεται η ΔΣ επί εκπαιδευτικών θεμάτων Beate Zureck που υπογραμμίζει την ακαταλληλότητα του κτιρίου, εφόσον δεν ανταποκρίνονται στις εκπαιδευτικές ανάγκες των επόμενων δεκαετιών και έμμεσα επικροτεί την ισοπέδωση, το πλήρες γκρέμισμα του ελληνικών προδιαγραφών κτιρίου.

Αφανής ήρωας είναι η ελληνική πρεσβεία στο Βερολίνο που δεν ανταποκρίθηκε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο κάλεσμα της BILD να πάρει θέση στα προαναφερθέντα.

Το θεαματικό κλείσιμο γίνεται με μια πειραγμένη με Photoshop, κακο-επεξεργασμένη φωτογραφία χειρίστης αισθητικής, όπου πάνω σε μια παλιά φωτογραφία (βλ. αρχή του παρόντος άρθρου), ο «δαιμόνιος» γραφίστας της BILD επικόλλησε – παραβιάζοντας κάθε κανόνα καλαισθησίας – μια φωτογραφία του Robert Brannekämper και μια φωτογραφία του υπευθύνου της CSU Berg am Laim, Fabian Ewal που απαθανατίστηκαν σε διαφορετικό χωροχρόνο.

Ο ανθελληνισμός των BILD & CSU

Κλείνοντας, διευκρινίζω ότι το παρόν κείμενο δεν το έγραψα κινούμενη από οργή ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα που θα μπορούσε ν΄ αποτρέψει την αμερόληπτη παρουσίαση του επίμαχου άρθρου.

Άλλωστε, εδώ βρίσκει εφαρμογή η λαϊκή ρήση «Τι έχεις Γιάννη, τι είχα πάντα». Θα ήταν παιδαριώδες να τα έβαζε κανείς μόνο με την BILD. Πρόκειται για μια εφημερίδα που από το 1952 ακολουθεί πιστά τη γραμμή της. Ούτε από την CSU θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό. Από τότε που ξέσπασε η ελληνική κρίση κρατάει μια υποκριτική στάση: Από τη μία επικαλείται στιγμές από τη Βαυαροκρατία για να δείξει ότι τρέφει φιλελληνικά αισθήματα και από την άλλη εξαντλεί κάθε περιθώριο αυστηρότητας όταν πρόκειται για το παρόν.

Αν προσθέσει κανείς αυτά τα δύο, επίσης δεν μπορεί να διατρανώνει ότι ανακάλυψε την πυρίτιδα. Είναι η κλασσική συνύπαρξη πολιτικής και ΜΜΕ (politics and media go hand in hand). Εν προκειμένω τους ενώνουν τα βαθιά ανθελληνικά αισθήματα που είναι άποψη ή μόδα.

Η απέχθειά μου γεννάται και απευθύνεται στους «συμπατριώτες μου» που βεβήλωσαν τους πεντηκονταετείς αγώνες των Ελλήνων εν Μονάχω και έδωσαν λαβή στην εκάστοτε BILD να βουτήξει τον κονδυλοφόρο της στο δηλητηριώδες μελάνι.

Ως συντακτική ομάδα, δεν ξέρουμε και ούτε μπορούμε ακόμα να τους ονοματίσουμε. Αναμένουμε, όμως, από την Ελληνική Πολιτεία να διενεργήσει εξεταστικό έλεγχο, ώστε να βγουν οι υπεύθυνοι στην επιφάνεια.

Εκεί που επιπλέουν τα σώματα χωρίς ειδικό βάρος.

Ιωάννα Παναγιώτου Μάμαλη

Εκδότρια & Αρχισυντάκτρια

Drachme, ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, Jopa-News

Johanna Panagiotou Mamali