Αλληλεγγύη χρειαζόμαστε και όχι φιλανθρωπία…

Έρευνα: Μυρτώ Στρατήγη

Από την αρχή του έτους μέχρι και τη στιγμή που αρχίσαμε την παρούσα έρευνα, 886.662 άνθρωποι έχουν φθάσει στις ακτές της Ευρώπης – περίπου τέσσερις φορές περισσότεροι από ό,τι το 2014. Πλέον, ο αριθμός έχει φτάσει σίγουρα το 1 εκατομμύριο, όπως εξ’ αρχής εκτιμήθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Η συντριπτική πλειοψηφία φτάνει στην Ευρώπη από τη θάλασσα, με αποτέλεσμα, μέχρι και τον Οκτώβρη, περισσότεροι από 450 άνθρωποι να έχουν πνιγεί ή να αγνοούνται σε διαδοχικά ναυάγια στο Αιγαίο. Τα γυναικόπαιδα αποτελούν πάνω από το ήμισυ των προσφύγων. Το 85% εισέρχεται στην Ευρώπη από την Ελλάδα και δη δια της θαλάσσιας οδού. Οι μισοί από όσους φθάνουν είναι Σύριοι. Πρόκειται για ανθρώπους που αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν δια της βίας, στο πλαίσιο ενός απάνθρωπου πολέμου που διαρκεί 60 μήνες.

Στον ουρανό της Συρίας έχουν πραγματοποιήσει επιχειρήσεις οι πολεμικές αεροπορίες των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Αυστραλίας, του Μπαχρέιν, του Καναδά, της Γαλλίας, της Ιορδανίας, της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Ισραήλ και της Γερμανίας.

Σύμφωνα με το αμερικανικό Πεντάγωνο, μέχρι τις 14 Νοεμβρίου οι ΗΠΑ και οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν πραγματοποιήσει 57.301 εξορμήσεις στο Ιράκ και τη Συρία. Από αυτή την πραγματικότητα δραπετεύουν οι πρόσφυγες για να βρουν προσωρινό καταφύγιο στο Λίβανο, την Ιορδανία και την Αίγυπτο, πριν ξεκινήσουν το ταξίδι τους για την Ευρώπη.

Αξίζει να σημειωθεί πως κανένα από τα πλούσια κράτη του Κόλπου – Σαουδική Αραβία, Ομάν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ, Μπαχρέιν και Κατάρ δεν έχει υπογράψει τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες. Στην Ελλάδα- που είναι η πρώτη χώρα σε ποσοστά υποδοχής προσφύγων, την Ισπανία, και την Ιταλία, η διοίκηση θεωρεί πως οι υποχρεώσεις της απέναντι στους πρόσφυγες εξαντλούνται στη διάσωση και την προώθηση τους.


Πρόσφυγες Κολάζ 1


Τζελαλεντίν ΡουμίΈνα από τα εσκεμμένα λάθη που γίνονται είναι να συγχέονται οι ταλαιπωρημένοι αυτοί άνθρωποι με τη στρατιωτικοπολιτική τρομοκρατική οργάνωση ISIS. Καθότι γίνεται πολύ λόγος γι αυτήν, ας δούμε τι είναι, τι πρεσβεύει και ποιους εξυπηρετεί. Σίγουρα, όχι τους πρόσφυγες (αρνούμαστε να τους αποκαλέσουμε λαθρομετανάστες – άκρως υποτιμητικός χαρακτηρισμός), οι οποίοι αποτελούν τα πρώτα τους θύματα.

Το ISIS κατέλαβε τη Μοσούλη στο Ιράκ, τον Ιούνιο του 2014. Στις 5 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, ο Abu Bakr al-Baghdadi, ηγέτης του ISIS από το Μάιο του 2010, ανέβηκε στον άμβωνα στο Μεγάλο Τζαμί του al-Nuri στη Μοσούλη και διακήρυξε την αποκατάσταση του Χαλιφάτου.

Η εισροή των τζιγαδιστών που ακολούθησε, από όλο τον κόσμο, ήταν άνευ προηγουμένου σε ρυθμό και μέγεθος, ενώ εξακουλουθεί να αυξάνεται. Θεωρητικά, όλοι οι Μουσουλμάνοι είναι υποχρεωμένοι να μεταναστεύσουν στο έδαφος του Ισλαμικού Κράτους. Περίπου 20.000 ξένοι υπήκοοι έχουν μεταβεί στη Συρία και το Ιράκ για να πολεμήσουν για διάφορες ακραίες παρατάξεις ισλαμιστών. Πάνω από 3.000 είναι από δυτικές χώρες. Το Xαλιφάτο δεν είναι απλά μια πολιτική οντότητα, αλλά και ένα όχημα για τη σωτηρία. Ο Μουσουλμάνος, ο οποίος αναγνωρίζει ένα παντοδύναμο Θεό και προσεύχεται, αλλά πεθαίνει χωρίς να δεσμεύει τον εαυτό του σε έναν αποδεκτό χαλίφη ή/και χωρίς να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του εν λόγω όρκου, απέτυχε να ζήσει μια ζωή πλήρως ισλαμική.


Πρόσφυγες Κολάζ 2


Για το Ισλαμικό Κράτος η αναγνώριση συνόρων, η διεθνής διπλωματία, η συνθήκη ειρήνης περισσότερο από μια δεκαετία, η συμμετοχή σε εκλογές (ακόμη και για έναν μουσουλμάνο υποψήφιο) αλλά και ο Σιιτισμός, τα δυτικά ρούχα, το ξύρισμα της γενειάδας, η πώληση αλκοόλ ή τα ναρκωτικά, όλα αυτά αποτελούν καινοτομίες. Και το να καινοτομείς σημαίνει ότι αρνείσαι την αρχική τελειότητα του Κορανίου. Κι αυτό συνιστά ιδεολογική αυτοκτονία και πράξη αποστασίας. Το Ισλαμικό Κράτος, σύμφωνα με το δόγμα Takfir (αφορισμός), δεσμεύεται για τον «καθαρισμό» του κόσμου από τους άπιστους και τους αποστάστες. «Αν ένας άνθρωπος λέει στον αδελφό του Είσαι ένας άπιστος», ο Προφήτης είπε: «τότε ο ένας από αυτούς έχει δίκιο». Αν ο κατήγορος είναι λάθος, ο ίδιος έχει διαπράξει αποστασία κάνοντας μια ψεύτικη κατηγορία. Η τιμωρία για αποστασία είναι ο θάνατος. Η έλλειψη αντικειμενικής ενημέρωσης καθιστά την πραγματική έκταση της σφαγής άγνωστη, αλλά οι αναρτήσεις από τα social-media από την περιοχή δείχνουν ότι οι ατομικές εκτελέσεις γίνονται λίγο ή πολύ συνεχώς, και μαζικές εκτελέσεις κάθε λίγες εβδομάδες.

Οι Μουσουλμάνοι «αποστάτες» είναι τα πιο συνηθισμένα θύματα. Εξαιρούνται από την αυτόματη εκτέλεση, όπως φαίνεται, οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι οι οποίοι δεν αντιστέκονται στην νέα τους κυβέρνηση. Ο επικεφαλής Baghdadi τους επιτρέπει να ζουν, εφόσον πληρώνουν ένα ειδικό φόρο, που είναι γνωστός ως jizya, και αναγνωρίζουν την υποταγή τους. Το ISIS έχει αναπτύξει στην Συρία περί τους 10.000 μαχητές σε αντάρτικο πόλεων. Μάχονται τόσο ενάντια στις δυνάμεις του Bashar al-Assad όσο και ενάντια στους λιγοστούς Σιίτες, δημοκράτες, κομμουνιστές, Γεζίντι (ακόλουθοι του ζωροαστρισμού), Χριστιανούς, και Κούρδους.

Οι μόνοι που αντιμετωπίζουν θαρραλέα και σχετικά επιτυχημένα τα τάγματα του ISIS είναι οι Κούρδοι που έχουν εγκαθιδρύσει εδώ και χρόνια de facto το κράτος τους στο βορειοανατολικό Ιράκ. Στο Αφγανιστάν, οι Ταλιμπάν εξακολουθούν και παραμένουν η ισχυρότερη εξτρεμιστική ομάδα με περίπου 40.000 μαχητές να πολεμούν στις τάξεις τους. ωστόσο δείχνουν να αποδυναμώνονται προς όφελος του ISIS που προχωρεί σε δωροδοκίες και στρατολόγηση νέων στελεχών από τις τάξεις τους.


Refugees2

…ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα,
καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με,
γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ,
καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ
τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε.

Στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη υπάρχει μια σαφής επιλογή να μη γίνει διαχείριση της προσφυγικής κρίσης ως ζητήματος που θα είχε ως αποτέλεσα την εγκατάσταση προσφυγικού πληθυσμού στην ευρωπαϊκή επικράτεια. Κανείς δεν θέλει να σκεφτεί πως θα ζήσουν μαζί με τους πρόσφυγες τα επόμενα χρόνια. O Scott Woods έγραφε για τον ρατσισμό: «Το πρόβλημα είναι ότι οι λευκοί βλέπουν τον ρατσισμό ως συνειδητό μίσος, ενώ ο ρατσισμός είναι πολύ μεγαλύτερο θέμα απ’ αυτό. Ο ρατσισμός είναι ένα πολύπλοκο σύστημα από κοινωνικά και πολιτικά επίπεδα και τροχαλίες που δημιουργήθηκαν πριν γενιές και συνεχίζουν να δουλεύουν εκ μέρους των λευκών και εις βάρος των άλλων ανθρώπων, είτε οι λευκοί το ξέρουν και τους αρέσει είτε όχι. Ο ρατσισμός είναι μία ύπουλη κοινωνική ασθένεια. (…) Ναι, ο ρατσισμός μοιάζει με μίσος, αλλά το μίσος είναι μόνο ένας τρόπος εκδήλωσής του. Το προνόμιο είναι ένας άλλος. Η πρόσβαση ένας άλλος. Η άγνοια ένας άλλος. Η απάθεια ένας άλλος. Και ούτω καθεξής».

Ενάντια στο μίσος, τα ψευδή αισθήματα ανωτερότητας, τα προνόμια, την άγνοια, την απάθεια επιβάλλεται σήμερα να επιστρατευθεί όλη η χριστιανική ανθρωπιστική παράδοση, όλη η αρχαιοελληνική παράδοση, όλη η ανθρωπιστική παράδοση της Ευρώπης, αλλά η ιστoρική μνήμη στο ακέραιο. Χρειαζόμαστε όσο ποτέ την Mνήμη του Πόντου, η Mνύμη της Σμύρνης, τη Μνήμη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, του Ολοκαυτώματος, τη Μνήμη του Apartheid, τη Μνήμη των Αρμένιων, τη Μνήμη των Αλγερινών, τη Mνήμη των Kούρδων, τη Mνήμη των Gastarbeider, τη Μνήμη της διάλυσης της Γιουγκοσλαβιας, ώστε να ενεργοποιηθούν εκείνα τα ηθικά και ανθρώπινα αντανακλαστικά που θα μας επιτρέψουν να σταθούμε αλληλέγγυοι δίπλα στους δοκιμαζόμενους αδερφούς μας. Είναι δύσκολη δουλειά, αλλά είναι η τιμή που πληρώνεις για το ότι σου ανήκουν τα πάντα.

Refugees

Text: All rights reserved. Deutsch-Griechisches Magazin Drachme, S. 20

https://www.yumpu.com/xx/document/view/55416017/drachme28-w